Ταμέρα: Μια ουτοπία στην Πορτογαλία, ένα πείραμα για μια διαφορετική ζωή

Δεν είναι που δεν τολμάμε επειδή μας φαίνονται τα πράγματα απρόσιτα, αλλά επειδή δεν τολμάμε, μας φαίνονται απρόσιτα» Σενέκας

Στο νοτιοδυτικό τμήμα της Ευρώπης, μακριά από τις θορυβώδεις μεγαλουπόλεις, όπου όλα κινούνται με γρήγορους ρυθμούς, στο Αλεντέχο της Πορτογαλίας, βρίσκεται μια οικοκοινότητα που έχει στόχο τη δημιουργία μιας ουτοπίας.

Η οικοκοινότητα της Ταμέρας ή ο θεραπευτικός βιότοπος, όπως συχνά τον αποκαλούνε είναι ένα πειραματικό πρόγραμμα ειρήνης με στόχο τη δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς μίσος, ψέματα, βία και φόβο. Ένα μέρος όπου βασιλεύει η ειρήνη, η εμπιστοσύνη, η αγάπη, ένα μετα-καπιταλιστικό κοινωνικό μοντέλο, όπου η ανθρώπινη και ένας καταλύτης για τη γνώση του μέλλοντος για μία ελεύθερη γη.

Στην Ταμέρα δεν υπάρχει κάποια θρησκευτική ή κοσμοθεωρητική δέσμευση, αλλά η κοινή κατεύθυνση η οποία διαμορφώνει τον πνευματικό χαρακτήρα του χώρου είναι η όρεξη για το χτίσιμο ενός νέου τρόπου ζωής και η όρεξη για ένα νέο τρόπο σκέψης, ο σεβασμός για τη ζωή και συμμετοχή στη δημιουργία, η υποστήριξη προς όλες τις υπάρξεις και η φιλικότητα προς τα ζώα.

Ιστορία

Από την αρχική ιδέα και την ίδρυση στη Γερμανία το 1978, το Έργο των Θεραπευτικών Βιοτόπων πέρασε από πολλά στάδια ανάπτυξης και νέων αρχών, μέχρι την ίδρυση της Ταμέρα στη νότια Πορτογαλία το 1995. Ο Dieter Duhm, ο ιδρυτής του Έργου των Θεραπευτικών Βιοτόπων, ήταν ένας από τους κορυφαίους συντελεστές του κινήματος φοιτητών του 1968 στη Γερμανία. Το βιβλίο του, «Φόβος στον καπιταλισμό», έγινε μπεστ σέλερ. Μετά την αποτυχία του κινήματος, κατέφυγε σε μια απομονωμένη αγροικία στη νότια Βαυαρία και εργάστηκε σε μια ιδέα για το πώς θα μπορούσε να επιτύχει μια παγκόσμια μεταβολή συστήματος, μια στροφή από τη μήτρα της βίας στη μήτρα της ζωής.

Επισκέφτηκε διάφορα διεθνή ειρηνευτικά έργα για να ολοκληρώσει την ιδέα. Ίδρυσε το έργο Baühutte το 1978, το οποίο οδήγησε σε ένα τριετές κοινωνικό πείραμα στο Μέλανα Δρυμό της Γερμανίας. Το πείραμα ήταν επιτυχημένο, αφού έχουν ανακαλυφθεί και αναπτυχθεί σημαντικές αρχές για την οικοδόμηση λειτουργικών κοινοτήτων.

Στο τέλος του Baühutte ξεκίνησε μια περίοδος «διασποράς». Πολλοί από τους συμμετέχοντες ίδρυσαν ομάδες στις πόλεις, σε καφετέριες, γκαλερί και διάφορα σημεία συνάντησης για να κρατήσουν ζωντανές τις ιδέες. Ορισμένα μέλη του πρώην Baühutte ίδρυσαν την ZEGG το 1991, η οποία με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε σε δικό της ανεξάρτητο έργο σε στενή σχέση με την Ταμέρα.

Τελικά το 1995,  η Σαμπίνε Λίχτενφελς, ελεύθερη θεολόγος, συγγραφέας ακτιβίστρια της ειρήνης και ο Ντίτερ Ντουμ, κοινωνιολόγος, ψυχολόγος και ψυχαναλυτής, ίδρυσαν την «Tamera Healing Biotope I» στην Πορτογαλία. Πολλοί από τους πρώτους ερευνητές επανασυνδέθηκαν στο νέο πρόγραμμα και εντάχθηκαν νέοι συνεργάτες.

Σήμερα 170 άνθρωποι ζουν και εργάζονται εκεί. Βασικός στόχος των ατόμων που ζουν εκεί είναι να επιτρέπουν στους εαυτούς τους να αγαπιούνται, να επιθυμούν ο ένας τον άλλον, να διαφωνούν και κυρίως να βιώνουν δύσκολες καταστάσεις με μια γερή δόση χιούμορ.

Τι είναι ένας θεραπευτικός βιότοπος;

Ένας Θεραπευτικός Βιοτόπος είναι το πρότυπο μιας μελλοντικής κοινωνίας. Βασίζεται στην οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας σε ένα μοντέλο προτού να εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα.

Σε μια μελλοντική κουλτούρα ειρήνης, τα παγκόσμια προβλήματα που οδηγούν σήμερα σε πόλεμο σε όλο τον κόσμο επιλύονται ή βρίσκονται σε διαδικασία επίλυσης. Οι θεραπευτικοί βιότοποι είναι επομένως μέρη που ψάχνουν λύσεις για αυτά τα θέματα. Τα αποτελέσματα πρέπει να είναι γενικευμένα και διαθέσιμα σε όλους όσους τα αναζητούν. Οργανώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε οι διάφορες λύσεις να μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους μέχρι να γίνει ορατή η εικόνα της συνολικής λύσης, που αφορά την υλική, την κοινωνική και την πνευματική βάση της ζωής.

Το όραμα

Από την αρχή, το επίκεντρο του έργου ήταν το ερώτημα του πώς μπορούν να ζουν μαζί τα ανθρώπινα όντα από όλους τους πολιτισμούς και τις θρησκείες, ώστε να υπάρχει παντοτινή ειρήνη μεταξύ τους. Στον μικρόκοσμο που έχουν φτιάξει δούλεψαν πολύ σημαντικά θέματα έτσι ώστε οι βασικές ιδέες μιας κοινωνίας χωρίς βία να μπορούν να υλοποιηθούν παντού. Αυτά τα θέματα αφορούν:

• Ανάπτυξη κοινοτήτων όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να βασίζονται και πάλι
• Τερματισμός του πολέμου ανάμεσα στις φυλές και επούλωση της αγάπης
• Δημιουργία ενός τρόπου ζωής στον οποίο η σεξουαλική έλξη ενός άλλου δεν προκαλεί ζήλια σε ένα τρίτο και δεν προκαλείται κανένα μίσος ή ανταγωνισμός
• Δεοντολογία αλήθειας, αμοιβαία υποστήριξη και υπεύθυνη συμμετοχή
• Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον και στα ζώα
• Δημιουργία μιας νέας ζωής όπου τίποτα δεν συνδέεται με την εκμετάλλευση ή την εξάντληση των φυσικών πόρων
• Αυτονομία τροφίμων και οικολογική διαβίωση
• Επεξεργασία νερού
• Ανάπτυξη αυτόνομων ενεργειακών συστημάτων
• Επανένταξη ανθρωπογενών συστημάτων στα ανώτερα συστήματα

Το ηλιακό χωριό

Ο Γιούργκεν Κλάινβεχτερ είναι ένας ασυνήθιστος οραματιστής για την «εποχή του Ήλιου», ο οποίος έπειτα από πολλά ταξίδια στην Αφρική και πολλές έρευνες, ανακάλυψε ένα σύστημα του οποίου η τεχνολογία μπορεί να δημιουργηθεί σε ένα απλό εργαστήρι, χωρίς τη βοήθεια των μεγαλοβιομηχανιών. Αυτή η τεχνολογία θα μπορέσει να προσφέρει τα απαραίτητα σε ένα χωριό. Ενέργεια για μαγείρεμα, για μια αντλία νερού και κάποιο λίγο ρεύμα. Αυτό είναι ένα «εργοστάσιο» μέσα σε ένα θερμοκήπιο, το οποίο έχει στην οροφή του ένα τεχνολογικό σύστημα, που αποτελείται από φακούς οι οποίοι συγκεντρώνουν την ηλιακή ενέργεια και η θερμότητα που παράγεται, συσσωρεύεται σε ένα διαφανές λάστιχο που κυλά μέσα του φυτικό λάδι. Αυτό στη συνέχεια συσσωρεύεται σε ένα ειδικό βυτίο και μπορεί να προσφέρει μέρα και νύχτα ενέργεια.

Το ηλιακό χωριό, το αρχικό μοντέλο του οποίου θα δημιουργηθεί στην Ταμέρα, θα συνδυάσει τρία βασικά μοντέλα της μελλοντικής ύπαρξης: το τεχνολογικό, το οικολογικό και το κοινωνικό. Σε συνεργασία με τον αυστριακό ειδικό στις πολυκαλλιέργειες Σεπ Χόλτσερ, έχει ξεκινήσει στην Ταμέρα ένα οικολογικό μοντέλο για την επαναφορά της υγιούς κατάστασης της γης.

Η σημασία του νερού

Το νερό είναι ζωή και όπου υπάρχει ζωή υπάρχει τροφή και ενέργεια. Η κοινότητα ήθελε να είναι πιο βιώσιμη και να έχει δικό της φαγητό, αντί να το εισάγει. Συνεπώς, ήταν σαφές ότι το νερό θα ήταν κεντρικό στοιχείο για να μπορέσει να γίνει αυτόνομη.

«Όταν ήρθα στην Ταμέρα το 2006, τα δέντρα πέθαιναν και τα πηγάδια είχαν στερέψει», λέει στον Gyardian ο Μπερντ Μούλερ, διευθυντής του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Οικολογίας της Ταμέρα και ένας από τους μηχανικούς πίσω από τη μεταμόρφωση της οικοκοινότητας.

Εκείνη την εποχή, τους καλοκαιρινούς μήνες, η Ταμέρα έμοιαζε με έρημο και δεν υπήρχε καθόλου βλάστηση. Ωστόσο, τους χειμερινούς μήνες σημειώθηκαν έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Ο Μούλερ συνειδητοποίησε τότε ότι το μεγαλύτερο μέρος του νερού έρεε στο έδαφος, προκαλώντας ζημιές στην υποδομή, αντί να απορροφάται από τη γη. Στόχος του έργου λοιπόν ήταν να διατηρήσει όλα τα όμβρια ύδατα που πέφτουν στη γη, να ξαναγεμίζει τα υπόγεια ύδατα τα οποία μειωνόταν κάθε χρόνο και να παρέχουν ρέοντα νερά πηγής.

Ο μετασχηματισμός του τοπίου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2007 και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008 η Ταμέρα υποδέχτηκε μια νέα άνοιξη. «Έμεινα έκπληκτος. Δεν περίμενα ότι αυτό θα συμβεί τόσο γρήγορα. Ξαφνικά είχαμε ένα κολπίσκο περνώντας μέσα από την κοιλάδα και αυτό έφερε περισσότερη βλάστηση και ζώα. Η άγρια ​​ζωή ανταποκρινόταν άμεσα στη συνεχή πρόσβαση στο νερό», ανέφερε ο Μούλερ στον Guardian.

Απώτερος στόχος ήταν δείξουν ότι το πείραμα της Ταμέρα μπορεί να πετύχει και σε άλλες χώρες.

Free love

Το δράμα του κόσμου είναι ένα δράμα αγάπης και η ανθρωπότητα πάσχει από την «ασθένεια της αγάπης». Αυτό ισχύει για όλες τις ερωτικές σχέσεις, ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος. Στην Ταμέρα επικεντρώνονται πολύ στη σχέση μεταξύ ανδρών και γυναικών και για όλες τις μορφές σχέσεων.

«Όταν ιδρύσαμε το πρόγραμμα, σχεδόν όλες οι σχέσεις αγάπης με τις πρώην συντρόφους μου είχαν σπάσει. Αλλά δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ειρήνη στον κόσμο, εφόσον τα μεταξύ μας ζητήματα παραμένουν. Έπρεπε πρώτα απ΄όλα να βρούμε μια αυθεντική απάντηση στο ερώτημα πώς η άγρια ​​σεξουαλική επιθυμία των ανθρώπων μπορεί να είναι συμβατή με τη λαχτάρα για μία μεγάλη αγάπη. 

Υπάρχει λύση για την προφανή αντίφαση μεταξύ της ελεύθερης σεξουαλικότητας και του γάμου; 

Από την αρχή θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο θα μπορούσε να προκύψει μια λύση για αυτό το ζήτημα», γράφει ο Ντίτερ Ντουμ.

Η αρχή της ελεύθερης σεξουαλικότητας είναι μέρος της ηθικής και κοινωνικής βάσης της οικοκοινότηtας κι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι έρχονται στην Ταμέρα. Θέλουν να ξεφύγουν από τα παλιά δεσμά και να κάνουν τα πράγματα που έχουν χάσει μέχρι τώρα.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που φοβούνται να χάσουν τον σύντροφό τους εάν κάνουν το πείραμα της ελεύθερης σεξουαλικότητας. Η εισαγωγή της ελεύθερης σεξουαλικότητας όμως, δεν αφορά μια ιδεολογική απόφαση για τη μονογαμία ή την πολυγαμία, αλλά για την ενεργοποίηση μιας νέας εμπειρίας.

«Αρχικά θέλω να διευκρινίσω τι σημαίνει ελεύθερη σεξουαλικότητα. Πρόκειται για την αλήθεια και την εμπιστοσύνη στη σχέση των φύλων. Πάνω απ 'όλα, αφορά την αλήθεια στη σφαίρα της σεξουαλικής μας επιθυμίας. Δεν πρόκειται για τυχαία αναποφασιστικότητα και αναξιόπιστες σχέσεις. 

Δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την ελεύθερη σεξουαλικότητα αν αυτή βασίζεται στο ψέμα. Υπάρχουν δεοντολογικές κατευθυντήριες γραμμές που δεν το επιτρέπουν. Η κουλτούρα της ελεύθερης σεξουαλικότητας συνδέεται σταθερά με αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές» προσθέτει ο Ντουμ.

Αυτό φυσικά απαιτεί σκληρή δουλειά για τους εμπλεκόμενους ή ακόμα και για τα παιδιά τους αν υπάρχουν. Αλλιώς ο κόσμος είναι πραγματικά δυστυχισμένος. Και αυτός είναι και ο λόγος που στην Ταμέρα προωθείται με κάθε τρόπο η λεγόμενη «Sexpeace», δηλαδή η ειρήνη μεταξύ των φύλων.

Η ελεύθερη σεξουαλικότητα στην κοινότητα δεν είναι εντολή, αλλά προσφορά. Οι άνθρωποι μπορεί να βιώσουν την ελεύθερη σεξουαλικότητα και στη συνέχεια να αποφασίσουν εάν θέλουν να ζουν μονογαμικά ή πολυγαμικά. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η εμπειρία αυτή συμβαίνει σε ένα κοινωνικό και ηθικό περιβάλλον εμπιστοσύνης.

«Η ελεύθερη σεξουαλικότητα συνδέεται με τρεις αρχές, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί ποτέ να λειτουργήσει: επαφή, εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη. Η επαφή σημαίνει ότι βλέπουμε την ψυχή του άλλου και όχι μόνο το σώμα του. Η εμπιστοσύνη σημαίνει ότι δεν λέμε ψέματα και δεν κρατάμε κάτι κρυφό και η αλληλεγγύη σημαίνει ότι ο άνδρας και η γυναίκα συναντιούνται μεταξύ τους με ειλικρινή φιλία και συνεργασία, χωρίς καταδίκη και ειρωνεία», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Σίγουρα αυτά είναι χαρακτηριστικά που δύσκολα βρίσκει κάποιος στον σύγχρονο κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος που στην Ταμέρα θέλουν να αναπτύξουν ένα νέο σύστημα, όπου θα είναι δυνατόν να προσανατολίσουν ξανά τις ζωές τους γύρω από τις βασικές ανθρώπινες αξίες.

«Η βαθύτερη –βιολογική και πνευματική– θεραπευτική δύναμη, είναι η εμπιστοσύνη. Το ολόγραμμα του φόβου πρέπει να αντικατασταθεί από το ολόγραμμα της εμπιστοσύνης που θα φτάνει μέχρι το επίπεδο των κυτταρικών διεργασιών. Όπου υπάρχει εμπιστοσύνη δεν υπάρχει ο φόβος του χωρισμού και της ζήλιας και αυτό το διδαχτήκαμε από την εμπειρία. 

Δεν δημιουργούνται σκέψεις μίσους και βίας. Η εμπιστοσύνη είναι η κινητήρια ενέργεια της ειρήνης: εμπιστοσύνη μεταξύ παιδιών και ηλικιωμένων, μεταξύ ανδρών και γυναικών, μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων και λαών, μεταξύ της κοινότητας των ανθρώπων και των ζώων, μεταξύ του ανθρώπου και του σύμπαντος.

Η εμπιστοσύνη είναι πάνω απ’ όλα ένα ερώτημα της αλήθειας. Πόση αλήθεια αντέχουν δύο άνθρωποι που αγαπιούνται, πόση αλήθεια αντέχει μία κοινότητα και πώς χειρίζεται τα θέματα της αλήθειας; Όποιος δεν χρειάζεται πλέον να κρύβεται από τους άλλους, δεν χρειάζεται να έχει και το φόβο ότι δεν θα αγαπηθεί. Και όποιος δεν έχει πλέον αυτό το φόβο, μπορεί να εξελίξει ένα γνήσιο ανθρωπισμό. 

Για να δομήσουμε σταθερές κοινότητες πρέπει να δουλέψουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Για να αφήσουμε να δράσουν οι δυνάμεις της ειρήνης ευεργετικά και προς τα έξω, πρέπει οι ειρηνιστικές δυνάμεις, να είναι γερά αγκυροβολημένες στη συνείδηση των ανθρώπων που εργάζονται για την ειρήνη. 

Οι προσωπικές μας ατέλειες δεν είναι ιδιωτικές υποθέσεις, είναι απεικονίσεις των παγκόσμιων ατελειών και όσο περισσότερο μπορούμε να τις λύσουμε μέσα μας, τόσο περισσότερο μπορούμε να τις λύσουμε και προς τα έξω», καταλήγει ο Ντουμ.

TVXS

Το νερό της βροχής και οι κατοικίες

Αειφόρος διαχείριση ομβρίων
  

Στην Ελβετία οι κανονισμοί υποχρεώνουν τον αρχιτέκτονα να σχεδιάζει στέγες με χωρητικότητα 2 ωρών βροχόπτωσης για αποφυγή πλημμυρών.

Με απώτερο στόχο την εξοικονόμηση νερού και τον εμπλουτισμό των υπογείων υδάτων, πολλές χώρες στην Ευρώπη έχουν αυστηρούς κανονισμούς και προωθούν έντονα μεθόδους συλλογής των νερών της βροχής.

Οι κανονισμοί περιορίζουν στην Αγγλία για παράδειγμα, την κάλυψη της αυλής μόνο στο απαραίτητο διάδρομο στην είσοδο του σπιτιού και του γκαράζ και μια μικρή βεράντα στο πίσω μέρος.

Όποιος θέλει να καλύψει περισσότερο από αυτό οι Γερμανικές αρχές για παράδειγμα, τον υποχρεώνουν να πληρώνει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ετήσιο τέλος στην Τοπική Αρχή ανάλογα με το εμβαδόν του χώρου της αυλής του που θα καλύψει.

Η συλλογή των νερών της βροχής ήταν πολύ διαδεδομένη στην Κύπρο τα παλιά χρόνια και το σύστημα υδροδότησης του σπιτιού γινόταν από τις Στέρνες.

Οι πλούσιες νεαρές του χωριού, με μεγάλα σπίτια και άρα μεγάλες στέρνες, συνήθιζαν να λούζονται με βρόχινο νερό εφόσον αυτό είναι πολύ μαλακό!

Στο εξωτερικό ενθαρρύνεται η συλλογή και φύλαξη των ομβρίων υδάτων για πότισμα, πλύσιμο των ρούχων, τουαλετες κτλ.

Στα νησιά του Αιγαίου οι στέρνες ήταν πολύ διαδεδομένες, (σε ορισμένα νησιά χρησιμοποιούνται ακόμη), και ορισμένες μάλιστα ήταν τόσο μεγάλες που τις έχουν τώρα μετατρέψει σε δωμάτια προς ενοικίαση.

Η διαχείριση των ομβρίων σε μια κατοικία μπορεί εύκολα να γίνει με το νερό που πέφτει σε καλυμμένες επιφάνειες του σπιτιού, ιδιαίτερα τη στέγη.
Η στέγη παρέχει το πλεονέκτημα της εύκολη συλλογής μέσω των χολέτρων και το ότι η ποιότητα του νερού είναι πολύ καλή.

Στη χειρότερη περίπτωση η μέση βροχόπτωση είναι περίπου 300 χιλιοστά ή 0.3 μέτρα. Αυτό σημαίνει ότι σε 1 τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας πέφτουν 300 λίτρα νερό το χρόνο.

Αν υποθέσουμε ότι η επιφάνεια της στέγης ενός μέτριου σπιτιού είναι 200 τετ μέτρα, τότε σε ένα χρόνο μια τέτοια στέγη θα μαζέψει 60 κμ νερό.

Έρευνες έχουν δείξει ότι από μια στέγη μπορούμε να συλλέξουμε πέραν του 80% του βρόχινου νερού επομένως στις χειρότερες από πλευράς βροχόπτωσης περιοχές τις Κύπρου, θα συλλέξουμε 48 τόνους νερού τουλάχιστο.

Στη Γερμανία μέχρι το 2005, είχαν εγκατασταθεί περίπου 1.5 εκ τέτοια συστήματα. 

Υπάρχει ομοσπονδιακή και κρατική νομοθεσία που διέπει την εγκατάσταση, λειτουργία και τερματισμό χρήσεως τέτοιων συστημάτων αλλά γενικά οι λεπτομέρειες εναπόκεινται στις αρχές των ομοσπονδιακών κρατιδίων και διαφέρουν από κρατίδιο σε κρατίδιο.

Τα πρότυπα που διέπουν τέτοια συστήματα και πρέπει να χρησιμοποιούνται είναι τα DIN 1989 μέρος 1-4. 

Αυτά τα πρότυπα διέπουν όλες τις πτυχές εφαρμογής και καλύπτουν το προγραμματισμό, σχεδιασμό, λειτουργία, συντήρηση, αποθήκευση, δεξαμενές, φίλτρα, ποιότητα νερού, έλεγχο και παρακολούθηση (Umwelt Bundesamt 2005).

1) Τι σημαίνει αξιοποίηση βρόχινου νερού; 

Με τον όρο αξιοποίηση του βρόχινου νερού περιγράφουμε τους τρόπους και τις μεθόδους συλλογής, αποθήκευσης και επεξεργασίας του νερού της βροχής με σκοπό την κάλυψη επιμέρους αναγκών σε δευτερεύουσες χρήσεις, όπως σε καζανάκια, πλυντήρια, νεροχύτες, για το πότισμα κήπων, το πλύσιμο αυτοκινήτων, κ.α. Με τον τρόπο αυτό εξοικονομούνται σημαντικές ποσότητες πόσιμου νερού από το δίκτυο ύδρευσης με ανάλογα οικονομικά και οικολογικά οφέλη.

2) Πώς λειτουργεί ένα σύστημα αξιοποίησης βρόχινου νερού;

Μία υπόγεια ή υπέργεια δεξαμενή τοποθετείται κοντά στην έξοδο της υδρορροής (σωλήνας καθόδου) της στέγης του κτιρίου, στην οποία το βρόχινο νερό συλλέγεται αφού πρώτα επεξεργασθεί με τη χρήση κατάλληλου φίλτρου που βρίσκεται εγκατεστημένο εντός της δεξαμενής. Διάφορα στερεά, σκόνη, φύλλα, σκουριά, αιωρούμενα σωματίδια, αερόβια βακτήρια, ακαθαρσίες από πουλιά και τρωκτικά, καθώς και άλλοι ρύποι μπορούν να φτάνουν στη δεξαμενή αποθήκευσης όσο καλά σχεδιασμένο και αν είναι το σύστημα, γεγονός που καθιστά το αποτελεσματικό φιλτράρισμα του νερού απαραίτητο για την παραγωγή ασφαλούς και ευχάριστου για τον άνθρωπο νερό. Μεταξύ των υπόγειων και υπέργειων δεξαμενών προτιμούνται γενικά οι πρώτες καθώς έχουν το πλεονέκτημα της χρησιμοποίησης της θερμοκρασίας και της σκίασης που προσφέρει το έδαφος. Οι δεξαμενές αυτές τοποθετούνται συνήθως στον κήπο ή κάτω από χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων, όπου με τη βοήθεια αντλίας το νερό οδηγείται σε εξωτερικές βρύσες αλλά και εντός του κτιρίου για την κάλυψη αναγκών σε καθαρό νερό.

3) Πού μπορεί αλλού να αξιοποιηθεί το βρόχινο νερό, εκτός από μία οικία;

Το βρόχινο νερό μπορεί να αξιοποιηθεί για την κάλυψη αναγκών σε καθαρό νερό σε γραφεία, ξενοδοχεία, κάμπινγκ, χώρους εστίασης και αναψυχής (εστιατόρια/ταβέρνες/ καφετέριες), σε σχολεία, παιδικούς σταθμούς, εμπορικά κέντρα, και σε οποιοδήποτε χώρο συγκέντρωσης πλήθους ανθρώπων (π.χ. σταθμοί λεωφορείων, τρένων, αεροδρόμια, κτλ), όπου το βρόχινο νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις τουαλέτες (καζανάκια, νεροχύτες), στο πότισμα κήπων, σε γενικούς καθαρισμούς, ακόμη και για πυρόσβεση-πυροπροστασία. Το βρόχινο νερό μπορεί, επίσης, να αξιοποιηθεί και για την κάλυψη αρδευτικών αναγκών σε θερμοκήπια.

4) Πόσο νερό μπορεί να εξοικονομηθεί;

Ανάλογα με τις καθημερινές χρήσεις νερού μπορούν να εξοικονομηθούν 30 έως 50% του πόσιμου νερού σε οικίες και μέχρι 80% σε επιχειρήσεις, γραφεία και άλλους εμπορικούς και μη χώρους συγκέντρωσης ανθρώπων.

5) Πόσα χρήματα μπορώ να γλιτώσω από τους λογαριασμούς του νερού;

Ανάλογα με τις ποσότητες κατανάλωσης νερού και τη σχετική τιμολόγηση μπορούν να εξοικονομηθούν χρήματα που αντιστοιχούν στο 30 έως και 50% του κόστους για νερό ύδρευσης σε οικίες (κυρίως σε μονοκατοικίες και πολύ λιγότερο σε πολυκατοικίες) και μέχρι το 80% του αντίστοιχου κόστους σε μη οικιακούς χρήστες νερού. Όμως δε πρέπει να ξεχαστούν και τα περιβαλλοντικά οφέλη από τη συλλογή του, τα οποία δεν μπορούν να εκτιμηθούν σε χρηματικές μονάδες.

6) Πόσο βρόχινο νερό μπορώ να συλλέξω;

Εξαρτάται ανάλογα με την επιφάνεια στην οποία καταλήγει η βροχή (επιφάνεια σκεπής, ταράτσας), το υλικό κατασκευής, την κλίση και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται αυτή, και φυσικά τη μέση βροχόπτωση στην περιοχή. Ενδεικτικά, αν διαθέτουμε μία στέγη 200 τ.μ. σε μια περιοχή με ετήσιο ύψος βροχής 350 mm (όπως η Θεσσαλονίκη) μπορούμε να συλλέξουμε 58,5 κυβικά μέτρα νερό τον χρόνο, που αντιστοιχούν σε παροχή περίπου 160 λίτρων νερού την ημέρα, όσο δηλαδή η μέση κατανάλωση ενός ατόμου.

7) Πού μπορώ να αξιοποιήσω το βρόχινο νερό;

Το βρόχινο νερό, επεξεργασμένο ή μη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για όλες τις χρήσεις εκτός από πόσιμο (κατανάλωση, μαγείρεμα). Ενδεικτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καζανάκια, νεροχύτες, ντουζιέρες, για πότισμα κήπων/φυτών, για γενικούς καθαρισμούς, για το πλύσιμο αυτοκινήτων, κτλ.  

8) Τα συστήματα αξιοποίησης του βρόχινου νερού τοποθετούνται μόνο σε νέα κτίρια;

Όχι, μπορούν να τοποθετηθούν και σε υφιστάμενα κτίρια, μόνο που το κόστος μπορεί να είναι αυξημένο λόγω των επιπρόσθετων έργων διαμόρφωσης του χώρου και των διαφόρων νέων υδραυλικών εγκαταστάσεων.

9) Πού τοποθετείται συνήθως η δεξαμενή αποθήκευσης;

Η δεξαμενή μπορεί να θαφτεί στον κήπο, κάτω από χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων, στην αυλή, κάτω από πλακόστρωτα, αρκεί να αφήνεται ένας μικρός ελεύθερος χώρος για το κυκλικό καπάκι τους ώστε τα νερά που υπερχειλίζουν να διοχετεύονται για άλλες χρήσεις ή στο αποχετευτικό σύστημα. Οι περισσότερες υπόγειες δεξαμενές είναι κατασκευασμένες από ανθεκτικά υλικά που επιτρέπουν ακόμα και τη διέλευση αυτοκινήτων από πάνω τους.

10) Πόσο στοιχίζει η εγκατάσταση ενός συστήματος αξιοποίησης βρόχινου νερού;

Τα οικιακά συστήματα μπορούν να στοιχίσουν από 1000 έως και 5000€, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το κόστος εγκατάστασης και το Φ.Π.Α., ανάλογα με το μέγεθος της δεξαμενής αποθήκευσης. Τα συστήματα που προορίζονται για μη οικιακές χρήσεις μπορούν να στοιχίσουν περισσότερο λόγω των αυξημένων αναγκών σε νερό (με αποτέλεσμα την εγκατάσταση περισσότερων δεξαμενών), ωστόσο, ο αντίστοιχος χρόνος απόσβεσης της επένδυσης είναι αναλογικά μικρότερος λόγω των μεγαλύτερων επιφανειών αποστράγγισης του βρόχινου νερού και της ταχύτερης κατανάλωσής του.  

11) Ποιο το όφελος από την αγορά τέτοιων συστημάτων;

Τα οφέλη είναι οικονομικά αλλά και περιβαλλοντικά. Από τη μια εξοικονομούνται χρήματα από τις μειωμένες δαπάνες σε λογαριασμούς νερού και από την άλλη συμβάλουμε στην ορθολογική διαχείριση του νερού εξοικονομώντας πόσιμο νερό για τις μελλοντικές γενιές, μειώνουμε την επιβάρυνση του αποχετευτικού συστήματος και των συστημάτων βιολογικού καθαρισμού (καθώς συλλέγεται το νερό της βροχής), μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο πλημμύρας. 

12) Πόσο καθαρό είναι το νερό;

Το νερό της βροχής φιλτράρεται κατά την είσοδό του στη δεξαμενή αποθήκευσης με αποτέλεσμα την απομάκρυνση όλων εκείνων των ρύπων και σωματιδίων που το συνοδεύουν. Η διατήρησή του σε σκιερό και δροσερό μέρος (υπόγειες δεξαμενές) αποτρέπει την ανάπτυξη αλγών (φυτοπλαγκτόν), ενώ η διάταξη εξομάλυνσης της ροής του νερού της βροχής στο σημείο εισαγωγής (inlet calmer) αποτρέπει την αιώρηση της συσσωρευμένης λάσπης από τον πυθμένα της δεξαμενής στο κύριο σώμα του νερού. Η ποιότητα του νερού δεν κρίνεται, ωστόσο, κατάλληλη για πόση, εκτός και αν υποστεί κατάλληλη επεξεργασία (βλ. σύστημα RainSafe^®).  

13) Μπορεί το βρόχινο νερό να εισέλθει στο οικιακό δίκτυο ύδρευσης;

Όχι, τα δίκτυα του βρόχινου νερού είναι ξεχωριστά και δεν εμπλέκονται με εκείνα της ύδρευσης. Κρίνεται, ωστόσο, σκόπιμη η κατάλληλη επισήμανση των αντίστοιχων δικτύων και βρυσών του βρόχινου νερού για τη μη ποσιμότητα του νερού που παρέχουν.

14) Τι γίνεται στην περίπτωση που έχει μέρες να βρέξει;

Σε περιόδους ανομβρίας ή ακόμα και σε παρατεταμένη χρήση νερού, το επίπεδο του νερού στη δεξαμενή θα πέσει μέχρι ενός κατώτερου ορίου, πέρα από το οποίο ενεργοποιείται το σύστημα αυτόματης αναπλήρωσης του νερού της δεξαμενής από το δίκτυο ύδρευσης. Συνήθως, ο προσεκτικός σχεδιασμός ενός συστήματος επιτρέπει τη χρήση νερού για διάστημα περίπου μιας εβδομάδας (χωρίς αναπλήρωση της δεξαμενής), για φυσιολογικές καταναλώσεις νερού.

15) Ποια είναι η διαδικασία συντήρησης του συστήματος;

Ο συχνός καθαρισμός του εσωτερικού φίλτρου της δεξαμενής (μία φορά το τρίμηνο) διατηρεί την απόδοση του συστήματος  και αυξάνει το χρόνο ζωής του φίλτρου. Το σύστημα είναι σχεδιασμένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να υπερχειλίζει μερικές φορές το χρόνο για την απομάκρυνση των αιωρούμενων στερεών από τη δεξαμενή. Οι δεξαμενές θα πρέπει να εξετάζονται κάθε δύο με τρία χρόνια για συσσώρευση λάσπης ή αν είναι ανιχνεύσιμο κάποιο ίζημα στη ροή του νερού. Καλό είναι, επίσης, να καθαρίζονται περιοδικά οι σχάρες που βρίσκονται εγκατεστημένες στις υδρορροές για τη συγκράτηση των φύλλων και άλλων μεγάλων σωματιδίων έτσι ώστε να μην φράξουν και δημιουργηθούν προβλήματα.  

16) Η αξιοποίηση του βρόχινου νερού είναι καινούργια ιδέα;

Το σκεπτικό της συλλογής βρόχινου νερού δεν είναι καινούριο: χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στα ελληνικά νησιά καθώς και στις αγροτικές περιοχές της ενδοχώρας, έχοντας σημαντική παράδοση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του πλανήτη. Ουσιαστικά πρόκειται για συστήματα που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας και που οι συνθήκες λειψυδρίας επανέφεραν σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή.

Καθαρισμός με υπερήχους

Η evoclean, παρέχοντας πάντα τις πλέον εξελιγμένες μεθόδους καθαρισμού, σας παρουσιάζει την επαναστατική μέθοδο με την τεχνολογία των ΥΠΕΡΗΧΩΝ !

•  Τι είναι ο καθαρισμός με υπερήχους ;

• Ο καθαρισμός με υπερήχους είναι η νέα, επαναστατική μέθοδος καθαρισμού που αναιρεί όλα τα δεδομένα στον τομέα του καθαρισμού.
• Επιτυγχάνει τον εις βάθος καθαρισμό μιας πληθώρας αντικειμένων που δεν θα μπορούσαν να καθαριστούν τόσο καλά με καμία από τις υπάρχουσες συμβατικές μεθόδους καθαρισμού.
• Προσφέρει τέλεια αποτελέσματα τόσο στις απλές όσο και στις πιο απαιτητικές περιπτώσεις.

• Πως λειτουργούν οι υπέρηχοι στον καθαρισμό ;

• Ο καθαρισμός με υπερήχους εφαρμόζεται σε ειδικά μηχανήματα / δεξαμενές.  Στις δεξαμενές υπάρχει ειδικό υγρό διάλυμα στο οποίο η γεννήτρια υπερήχων (μια συσκευή μηχανικής δόνησης) δημιουργεί θετικά και αρνητικά κύματα εναλλασσόμενης πίεσης, σε μια διαδικασία γνωστή ως σπηλαίωση.  Εκατομμύρια μικροσκοπικές φυσαλίδες δημιουργούνται, οι οποίες, συνεχώς αυξανόμενες, καταρρέουν προς τον πυρήνα τους και απελευθερώνουν μια πολύ μεγάλη ποσότητα ενέργειας.
• Η θερμοκρασία μέσα σε μια φυσαλίδα σπηλαίωσης μπορεί να είναι εξαιρετικά υψηλή, φτάνοντας τους 3.000 ºC και με πίεση που φτάνει μέχρι τα 10.000 PSI.  (Σημείωση : Οι συνθήκες αυτές (θερμοκρασίας και πίεσης) δημιουργούνται στιγμιαία και σε καμία περίπτωση δεν θέτουν σε κίνδυνο το αντικείμενο υπό καθαρισμό ή τον χειριστή του μηχανήματος (ο οποίος – σημειωτέον – μπορεί να βυθίσει τα χέρια του μέσα στη δεξαμενή κατά τη διάρκεια του καθαρισμού ανά πάσα στιγμή και χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα!).
• Η κατάρρευση των φυσαλίδων, όταν συμβαίνει κοντά σε σκληρή επιφάνεια, μετατρέπει τη φυσαλίδα σε μια δέσμη εκτοξευόμενης ποσότητας περίπου στο ένα δέκατο του μεγέθους της φυσαλίδας, που ταξιδεύει με ταχύτητες ως και 400 χλμ. την ώρα προς τη σκληρή επιφάνεια. Με το συνδυασμό πίεσης, θερμοκρασίας και ταχύτητας, η δέσμη αποδεσμεύει τις ρυπογόνους ουσίες από το υπόστρωμα μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
• Εξαιτίας του πολύ μικρού μεγέθους της δέσμης και της σχετικά μεγάλης ενέργειας, ο καθαρισμός με υπέρηχους έχει τη δυνατότητα να φθάνει σε πολύ μικρές εσοχές και να αφαιρεί τους ρύπους που έχουν εγκλωβιστεί, πολύ αποτελεσματικά.
• Ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι το εξής : παίρνουμε δύο επίπεδες πλάκες μικροσκοπίου, βάζουμε κραγιόν σε μία από αυτές, τοποθετούμε τη μία πλάκα πάνω στην άλλη (με το σημάδι του κραγιόν να είναι στο εσωτερικό) και τις τυλίγουμε με ένα λαστιχάκι. Όταν οι πλάκες τοποθετηθούν στη δεξαμενή υπερήχων με λίγο ουδέτερο χημικό προϊόν καθαρισμού και ζεστό νερό, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η διαδικασία της σπηλαίωσης θα αφαιρέσει το κραγιόν ανάμεσα από τις πλάκες. Αυτό οφείλεται στην ισχυρή δράση της δέσμης και του εξαιρετικά μικρού μεγέθους της που το καθιστά δυνατό.

                 Πού μπορεί να εφαρμοστεί ο καθαρισμός με υπερήχους ;

Οι εφαρμογές είναι απεριόριστες και προσφέρουν ασύγκριτα αποτελέσματα !

Ενδεικτικά σας αναφέρουμε κάποιες από αυτές :

Για το σπίτι : 

• ΠΟΡΣΕΛΑΝΙΝΑ & ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ
• ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ – ΠΟΛΥΦΩΤΑ – ΑΠΛΙΚΕΣ – ΠΟΛΥΕΛΑΙΟΙ
• ΛΟΥΤΡΙΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
• ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΕΣ (παντός τύπου)
• ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ, ΡΟΛΟΓΙΑ
• ΑΝΑΠΗΡΙΚΑ ΑΜΑΞΙΔΙΑ
• ΑΣΗΜΕΝΙΑ-ΕΠΑΡΓΥΡΑ-ΜΠΡΟΥΤΖΙΝΑ-ΧΑΛΚΙΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ

Για τον επαγγελματία : 

• ΠΕΡΣΙΔΕΣ (παντός τύπου)
• ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ & ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΩΝ/ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ
• ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ & ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ
• ΠΑΡΑΒΟΛΙΚΑ ΦΩΤΑ ΟΡΟΦΗΣ
• ΤΕΧΝΗΤΑ ΦΥΤΑ & ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
• ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ (Η/Υ) & ΟΘΟΝΕΣ
• ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ & ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
• ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ
• ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
• Επίσης τέλεια αποκατάσταση μετά από πυρκαγιά ή πλημμύρα, καθώς ο καθαρισμός με υπερήχους αφαιρεί σκόνη, ρύπους, νικοτίνη και αιθάλη (καπνιά) από τα πληγέντα αντικείμενα, επαναφέροντάς τα στην αρχική τους κατάσταση.

Επικοινωνήστε μαζί μας και οι εξειδικευμένοι συνεργάτες μας είναι έτοιμοι να σας  επισκεφθούν, να εκτιμήσουν τις ανάγκες σας και να σας προτείνουν την καλύτερη λύση στο χαμηλότερο κόστος !

Τα Τρίκαλα κόβουν το τσιγάρο

Από την ερχόμενη εβδομάδα ξεκινά στα Τρίκαλα η ειλημμένη απόφαση του δήμου Τρικκαίων για διακοπή του καπνίσματος. 

Στους κλειστούς χώρους, καφετέριες, ταβέρνες, μπαρ, με τη συνδρομή των επαγγελματιών, ο δήμος Τρικκαίων αρχίζει την εκστρατεία για να γίνουν τα Τρίκαλα καινοτόμα στην ουσία: στα θέματα υγείας.

 

Σε ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τρίτης στο δημαρχείο, προσκλήθηκαν και μετείχαν οι άμεσα εμπλεκόμενοι με την εφαρμογή του νόμου, οι επαγγελματίες. Ο δήμαρχος Τρικκαίων Δημήτρης Παπαστεργίου αναφέρθηκε στην υλοποίηση της απόφασης που ελήφθη το καλοκαίρι, για ενεργοποίηση της κοινωνίας ενάντια στη μάστιγα του καπνίσματος.

 

Ο δήμος Τρικκαίων εκτυπώνει φυλλάδια που θα τοποθετούνται στα τραπέζια και σε χώρους ων καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, για να ενημερώνεται και με αυτόν τον τρόπο ο πελάτης. Παραλλήλως, η Δημοτική Αστυνομία θα ενημερώνει για την ουσία του μέτρου και αρωγοί της όλης προσπάθειας θα είναι οι ίδιοι οι επαγγελματίες, που θα ενισχύουν την πρόσκληση για να μην καπνίζει κανείς.

 

Η όλη αυτή κίνηση είναι μια προσπάθεια, με συνεργασία και συνεννόηση, τα Τρίκαλα να είναι η πόλη χωρίς τσιγάρο.

 

Μάλιστα, με δεδομένη την έναρξη του 7ου Μύλου των Ξωτικών την 1η Δεκεμβρίου, το θέμα αφορά και στους επισκέπτες της πόλης. Ταυτοχρόνως, έγινε ευρεία συζήτηση για τα θέματα του Μύλου, με τη συνεργασία επαγγελματιών και δήμου να παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Συζητήθηκαν θέματα προβολής, καθαριότητας, ευπρεπισμού στις εισόδους της πόλης, διευθετήσεων τεχνικών θεμάτων, κυκλοφοριακού και άλλες λεπτομέρειες για τον τη συνέχιση της άψογης φιλοξενίας εκατοντάδων χιλιάδων επισκεπτών.

 

Από την πλευρά του δήμου Τρικκαίων μετείχαν, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Μιχάλης Λάππας, οι αντιδήμαρχοι κ.κ. Ντίνα Δήμα και Κώστας ψύχος και ο πρόεδρος της e-trikala ΑΕ κ. Γιάννης Κωτούλας. Οι επαγγελματίες εκπροσωπήθηκαν από προέδρους των συλλόγων τους (Εμπορικός κ. Μπλουγούρας, Εστιατόρων κ. Παπαευθυμίου, καφετεριών κ. Μαγκούτας, των «Χατζηπετρέικων» κ. Πλιάτσικας, Ομοσπονδίας ΕΒΕ κ. Κόκκας, των ξενοδόχων) καθώς και με πολλά μέλη τους.

Οταν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα απειλούν ανοικτά την παγκόσμια πετρελαιοβιομηχανία

Η ζήτηση για βενζίνη στην Ασία μπορεί να φθάσει στο κατώτερο σημείο της πολύ νωρίτερα από το προβλεπόμενο, καθώς εκατομμύρια καταναλωτές σε Κίνα και σε Ινδία θα αγοράσουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα την ερχόμενη δεκαετία, απειλώντας την πετρελαιοβιομηχανία, προειδοποιούν στελέχη και των δύο κλάδων. Τονίζουν ότι οι εταιρείες διύλισης θα πρέπει να προετοιμαστούν για ένα μέλλον στο οποίο η βενζίνη, η μεγαλύτερη πηγή εσόδων τους, θα προσφέρει πολύ λιγότερα κέρδη. Τις αλλαγές προκαλεί η αλλαγή πολιτικής σε Ινδία και Κίνα, όπου οι κυβερνήσεις επιθυμούν να περιορίσουν την υψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση, τις εισαγωγές πετρελαίου και να αυξήσουν το μερίδιό τους στην αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας που υλοποιεί το Πεκίνο, «Μία ζώνη, ένας δρόμος», η Κίνα ανακοίνωσε ότι στόχος της είναι τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα να αντιπροσωπεύσουν έως το 2025 το ένα πέμπτο των συνολικών πωλήσεων αυτοκινήτων ετησίως, που τότε προβλέπουν να ανέρχονται στα 35 εκατ. Σύμφωνα με το Reuters, η Ινδία σχεδιάζει να προχωρήσει σε ακόμα πιο ριζικές αλλαγές. Οπως αναφέρουν τα σχέδια που έχει εκπονήσει ένα think tank που πρόσκειται στην ινδική κυβέρνηση, όλα τα αυτοκίνητα στην Ινδία θα κινούνται μέσω ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2032. Οπως εκτιμά ο αντιπρόεδρος στρατηγικής και ανάπτυξης προϊόντος της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Daimler, Γουίλκο Σταρκ, «θα δούμε μια μεγάλη στροφή προς τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Δεν θα αποτελούν μέρος μιας μικρής αγοράς».

Η Daimler προβλέπει ότι τα ηλεκτρικά οχήματα θα αποτελούν το 15-20% των συνολικών της πωλήσεων έως το 2025 και ένα επιπλέον 10% θα αφορά τα υβριδικά αυτοκίνητα. Σήμερα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα αποτελούν το 2% της παγκόσμιας αγοράς, με αποτέλεσμα η όποια αύξηση των πωλήσεών τους με ταχύτερο ρυθμό από τον προβλεπόμενο να προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις στη ζήτηση του πετρελαίου και στις επιχειρήσεις διύλισης. Δεδομένου ότι η βενζίνη αποτελεί το 45% της παραγωγής των επιχειρήσεων διύλισης και ένα από τα προϊόντα που προσφέρουν το μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους, ενδεχόμενη επιβράδυνση ή μείωση της ζήτησης θα έχει σημαντικές επιπτώσεις. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του οίκου Moody’s, ο ταχύς ρυθμός ανάπτυξης της τεχνολογίας δεν δίνει τη δυνατότητα να γίνουν ακριβείς εκτιμήσεις. Ωστόσο, προειδοποίησε πως οι άμεσες οικονομικές επιπτώσεις που θα προκύψουν από την πτώση της ζήτησης για πετρέλαιο, συμπεριλαμβανομένης της βενζίνης, «θα μπορούσαν να είναι σημαντικές έως τη δεκαετία του 2020». Οι αλλαγές που προκύπτουν θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές ώστε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) σκοπεύει να αναθεωρήσει τις εκτιμήσεις του για την πορεία των πωλήσεων των ηλεκτρονικών αυτοκινήτων και για τη ζήτηση του πετρελαίου. Εκπρόσωπος του IEA δήλωσε στο Reuters ότι «οι επιλογές της Κίνας και της Ινδίας σχετίζονται με το ανώτερο σημείο όπου ενδέχεται να φθάσει στο μέλλον η ζήτηση των επιπέδων πετρελαίου». Σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΙΕΑ, που αναθεωρήθηκαν τον Νοέμβριο του 2016, η ζήτηση πετρελαίου για την κίνηση των οχημάτων θα κινηθεί ανοδικά έως το 2040.

Υπάρχουν, όμως, σοβαρά εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσει μια χώρα, όπως η Ινδία, εάν θέλει να προωθήσει τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Το υψηλό κόστος της μπαταρίας θα αύξανε την τιμή των αυτοκινήτων και η έλλειψη σταθμών φόρτισης και άλλων υποδομών στην Ινδία σημαίνει ότι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων ίσως διστάσουν να κάνουν τις απαραίτητες επενδύσεις στην τεχνολογία.